قصه من و تو
نه با اندوه باید ماند
نه غم را باید از خود راند
بیا تا ما شریک شادی و اندوه هم باشیم...
چقدر این زندگی زیباست
که من بعد از چه طولانی زمانی
یافتم عشق و تو را با هم
تو را من دوست می دارم
اگر چه خوب می دانی
و با تو زندگی زیباست
و بی تو زندگانی...
تو مرا مي فهمي
من تو را مي خواهم
و همين ساده ترين قصه يك انسان است
تو مرا مي خواني
من تورا ناب ترين شعر زمان مي دانم
و تو هم مي داني
تا ابد در دل من مي ماني
تاشد هزارپاره دل از یک نگاه تو دیدم هزار چشم در آیینه کاری ام
گر من به شوق دیدنت ازخویش می روم از خویش میروم که توباخودبیاری ام بود و نبود من همه از دست رفته است باری اگر تو دست برآری به یاری ام
کاری به کار غیر ندارم که عاقبت مرهم نهاد نام تو بر زخم کاری ام
تا ساحل قرار تو چون موج بی قرار بارود رو به سوی تودارم که جاری ام
با ناخنم به سنگ نوشتم:بیا بیا زان پیش تر که پاک شود یادگاری ام
این انتظار کی به پایان خواهد رسید
واسه کسی که رفته
خوب میدونم عزیزم دوریش واست چه سخته
اما کسی که رفته برگشتنش تو خوابه
باید که باورت شه ارزوهات سرابه
کجا می خوای بری و دنبال اون بگردی
چرا تو رو نخواستش تو که بدی نکردی
ارزش گریه هات رو با گریه پایین نیار
حروم نکن روزاتو با حسرت و انتظار
خودش که نیست خیالش چرا زنده باشه
اون که پی یک بهونست بهتره که جدا شه
رفت و تو رو تنها گذاشت نخواست غمت رو ببینه
تو هم دعا کن براش به روز تو بشینه
سهم تو این نبود به پای اون بسوزی
امید نداشته باشی که برگرده یه روزی
نفرین نکن بدون که خدا هواتو داره
بدون یه روز تو سرنوشتش درد تو رو میزاره
ثانیه هارو نشمار واسه کسی که رفته
بگذار بمیرم که دگر همسفری نیست
در سینه من فرصت عشق دگری نیست
بعد از تو دلم عرصه تکرار بلا بود
آری دگر از عشق در اینجا خبری نیست
